Nieme migotanie przedsionków (SAF, ang. silent atrial fibrillation) dotyczy znacznej grupy osób starszych i wiąże się z wysokim ryzykiem powikłań zakrzepowo-zatorowych, w tym udaru niedokrwiennego mózgu, pomimo braku typowych objawów arytmii. Standardowe metody diagnostyczne często zawodzą w wykrywaniu przemijających epizodów SAF, co prowadzi do opóźnionego rozpoznania i braku właściwej terapii przeciwzakrzepowej. W populacji ogólnej osób ≥65 r.ż. badanie NOMED-AF wykazało, że aż 41% wszystkich zidentyfikowanych przypadków migotania przedsionków ma charakter bezobjawowy. Analiza czynników ryzyka doprowadziła do opracowania skali MR-DASH, obejmującej płeć męską, przewlekłą chorobę nerek, cukrzycę, wiek ≥75 lat, historię udaru/TIA oraz niewydolność serca. Skala ta może być użyteczna w codziennej praktyce klinicznej, gdyż umożliwia szybką selekcję pacjentów z wysokim prawdopodobieństwem SAF do aktywnego długotrwałego monitorowania EKG. Wczesna identyfikacja SAF umożliwia wdrożenie terapii przeciwkrzepliwej zgodnie z oceną ryzyka udaru, co znacząco zmniejsza ryzyko udaru niedokrwiennego mózgu. Zastosowanie narzędzi takich jak MR-DASH w praktyce klinicznej może poprawić skuteczność poszukiwania niemego AF oraz przyczynić się do ograniczenia powikłań zakrzepowo-zatorowych w populacji senioralnej, a tym samym zmniejszyć odsetek chorych wymagających długotrwałej rehabilitacji lub opieki.