Choroba tętnic obwodowych (PAD, ang. peripheral artery disease) stanowi krytyczny marker uogólnionej miażdżycy, który w warunkach podstawowej opieki zdrowotnej często pozostaje nierozpoznany, maskowany przez objawy przypisywane starzeniu i chorobom towarzyszącym. Artykuł akcentuje, że rozpoznanie PAD jest równoznaczne z przypisaniem pacjenta do kategorii ekstremalnego ryzyka sercowo-naczyniowego, u którego prawdopodobieństwo zgonu z przyczyn naczyniowych wzrasta sześciokrotnie. Proaktywne poszukiwanie objawów chromania przestankowego oraz wykorzystanie wskaźnika kostka-ramię (ABI, ang. ankle-brachial index) jako podstawowego narzędzia przesiewowego pozwalają skutecznie zidentyfikować tych chorych. Dla większości pacjentów fundamentem terapii jest kompleksowe leczenie zachowawcze, które ma większy wpływ na rokowanie niż zabiegi rewaskularyzacyjne. Priorytetem pozostają bezwzględna walka z nikotynizmem, agresywna lipidoterapia zmierzająca do poziomu LDL <55 mg/dl oraz optymalna kontrola glikemii i ciśnienia tętniczego. Wobec braku systemowej rehabilitacji naczyniowej w Polsce, tekst wskazuje na istotną rolę farmakologicznego wsparcia treningu marszowego oraz nowoczesnych schematów terapii przeciwzakrzepowych. POZ staje się tym samym strategicznym ogniwem, które poprzez wczesną diagnozę i konsekwentną modyfikację czynników ryzyka realnie poprawia przeżywalność i jakość życia pacjentów z PAD.