Tirzepatyd w leczeniu otyłości – nie tylko u chorych z cukrzycą

Tirzepatide in the treatment of obesity – not only in patients with diabetes

dr n. med. Dorota Stołtny

Klinika Chorób Wewnętrznych, Diabetologii i Schorzeń Kardiometabolicznych, Śląskie Centrum Chorób Serca w Zabrzu

dr n. med. Dominika Rokicka

Klinika Chorób Wewnętrznych, Diabetologii i Schorzeń Kardiometabolicznych, Śląskie Centrum Chorób Serca w Zabrzu

dr hab. n. med. Marta Wróbel

Klinika Chorób Wewnętrznych, Diabetologii i Schorzeń Kardiometabolicznych, Śląskie Centrum Chorób Serca w Zabrzu

Tirzepatyd jest pierwszym w praktyce klinicznej agonistą podwójnego receptora inkretynowego – glukozozależnego peptydu insulinotropowego (GIP) oraz glukagonopodobnego peptydu-1 (GLP-1) – co przekłada się na odmienną, synergiczną farmakodynamikę w porównaniu z agonistami receptora GLP-1 (dulaglutydem, semaglutydem i liraglutydem). Wytyczne Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego (PTD), Polskiego Towarzystwa Leczenia Otyłości (PTLO) oraz zagraniczne są spójne: wszystkie uznają tirzepatyd za lek o wyjątkowo dużej skuteczności w redukcji masy ciała i poprawie parametrów metabolicznych, podkreślają jego rolę w leczeniu cukrzycy typu 2 i prewencji powikłań sercowo-naczyniowych oraz w terapii otyłości i choroby otyłościowej. Otyłość stanowi zarówno czynnik ryzyka rozwoju niewydolności serca, jak i modyfikator jej przebiegu oraz rokowania. Mechanizmy patofizjologiczne łączące te dwa stany są złożone i obejmują interakcje metaboliczne, hemodynamiczne, hormonalne oraz zapalne. Wszystkie towarzystwa zalecają łączenie leczenia farmakologicznego otyłości z modyfikacją stylu życia i monitorowaniem efektów klinicznych.

Słowa kluczowe: podwójny agonista receptorów GIP/GLP-1, tirzepatyd, niewydolność serca, choroba otyłościowa
Key words: dual GIP/GLP-1 receptor agonist, tirzepatide, heart failure, obesity-related disease